فضاي سايبر، فضاي خيلي عجيبي است. شگفت انگيز است و پر از هيجان. محيط موجود در اين فضا، محيطي است كه كمترين موانع را براي ورود دارد. هر كس با حداقل امكانات مي تواند وارد شود و شگفتي بيافريند. هر روز شاهد تغييرات بزرگ در اين فضا هستيم. هر روز اطلاعات بيشتر مي شود و به موازات آن قدرت سرچ و امكانات ‌ان بيشتر. برخي از ترفندهاي ‌آن را در اينجا نوشتم. قطعا دانش من نسبت به اين حوزه خيلي اندك است و ماجرا بسيار پيشرفته تر از اين ها است.

رقابت بين غول هاي اين عرصه باعث شده است ما فكر كنيم (با تاكيد) كه چقدر خوش بختيم كه در عصري قرار گرفته ايم كه در حال سرويس گرفتن از اين غول ها هستيم.

كار به جايي رسيده است كه مدير عامل گوگل ادعا مي كند ما مي دانيم هدف شما از سرچ چيست. از تمامي علائق ما خبر دارد و به نمايندگي از ما در سرچ تصميم مي گيرد (google instant نمونه كوچكي از اين داستان است).

اما خيلي خوشحال نباشيد و تند نرويد! اتفاقا همه چيز بر وفق مراد نيست و همه اين خدمات محض رضاي خدا و خدمات به خلق خدا نيست.

شفافيت فضاي ديجيتال حريم شخصي را از بين برده است. از ما در فضاي وب سايه اي در حال ساختن است كه روز به روز اين سايه كاملتر مي شود. اين جوري كه از شواهد و قرائن بر مي آيد تيم مديريتي گوگل (سرآمد اين غول هاي اينترنتي)خيلي اعتقادي به حريم شخصي ندارند و شنيده ام (مطمئن نيستم) كه حتي يك بار مدير عامل اين شركت گفته كه اصلا حريم شخصي معني ندارد. حتي اگر مستقيم خودتان به چاه نيفتيد از دوستانتان اطلاعات خوبي به صورت ناخواسته به ما ميرسد. آيا مي دانيد غربي­ها هم اكنون با معضل پاك كردن سوابق و اطلاعاتشان در وب مواجه اند؟

همه اين ها را گفتم كه به حرف عميق و متفكرانه سيد مرتضي آويني برسم كه اين عصر، عصر توبه بشريت خواهد بود. اين نوشته صرفا يك هشدار كوچك بود براي كساني كه غرق در اين دنياي ديجيتال شده اند تا اندكي از سرعتشان (حداقل در نشر اطلاعات شخصي) بكاهند!!