ویترین افکار من

اولا با تشکر از همه دوستانی که لطف کردند و مطلب را خواندند و نظر دادند.

ثانیا این را باید تاکید کنم که هدفم از این سوال این نبوده که بخواهم نظرسنجی کنم و بعد کار آماری انجام بدهم و محبوبیت کاندیداها را بسنجم. بلکه تنها می خواستم بدانم که گزینه های مطلوب در ذهن افراد با تفکرات مختلف چیست و اینکه با گزینه های فعلی چه قدر اختلاف دارند. شاید بیشتر جنبه یک فوکوس گروپ را داشت.

ثالثا: من برای پاسخ به این سوال به خیلی از دوستانی که ایمیشان را در کانتکت لیستم داشتتم خبر دادم و این دوستان هم از گرایش های مختلف ( چپ، راست، مستقل، بی تفاوت، منفعل، فعال ) بوده اند. اما نکته قابل تذکر این است که تقریبا غالب نظرات متعلق به افرادی تحصیلکرده ( و غالبا از بهترین دانشگاه های کشور) بوده است.

نهایتا جمع بندی که می توان از این نظرات داشت به این صورت است که:

الف) جمعا تا لحظه نوشتن این مطلب 34 نفر نظر داده بودند. از لحاظ نام این افراد به عنوان گزینه های مطلوب معرفی شدند ( عدد مقابل تعداد نظرات موافق آن گزینه بوده است و اسامی بر اساس حروف الفبا است!!!): احمدی نژاد (2)، بهنود (1)، خاتمی (7)، روحانی (1)، زنگنه (5)، صفایی فراهانی (2)، عارف (2)، قالیباف(1)، کرباسچی (4)، کروبی (1)، مظاهری (1)، میر حسین موسوی (7)، ابراهیم میرزایی (1)، محمد علی نجفی (4)، هاشمی رفسنجانی (3)، ابراهیم یزدی (2)

ب) برخی ها خیلی تمایلی به مشخص کردن گزینه نداشتند با وجود آنکه من تنها اسم می خواستم.

ج) احساس من از کامنت های این پست و کلا از جوی که الان در دور و برم حاکم است این است که تمایل دوستان و کلا مردم به رعایت اخلاقیات توسط حاکمان به شدت بالا رفته است. این را می توان در لابه لای نظرات افراد مختلف دید. به نظر شما علت چیست؟

د) برایم جالب بود این همه اقبال به چهره هایی چون نجفی ، زنگنه ، و کرباسچی باشد. مشخصه مشترک این افراد این است که جنبه عملگرایی اشان بیشتر از جنبه ایدئولوژیک آنها است و اینکه کارگزارانی هستند !!!

ه) کامنت مهدی (انتخاب مسير درست تو كشور ....) برای من نکات جالب توجهی داشت. یکبار توصیه می کنم بخوانید. مرسی از مهدی.

و) بار دیگر از همه دوستان تشکر می کنم.