ویترین افکار من

یک حیاط بزرگ قدیمی سر سبز و پر از گل که یک حوض بزرگ وسط آن است و در آن شور و شوقی برپا است و دائم رفت و آمد و برو بیا در آن برپا است. یک نفر در حال ریختن میوه ها در حوض است. یک نفر در حال شستن میوه ها است. یکی با یک مجمع بزرگ در حال عبور از میان بقیه افراد است. یکی در حال هم زدن یک دیگ بزرگ است. بچه ها در گوشه ای در حال بازی کردن هستند. یک تخت باصفا هم در گوشه دیگری است که تعدادی روی آن نشسته اند. اگر بک گراند هم یکی از آهنگ های سنتور ایرانی که در فیلم سنتوری موجود است باشد که دیگه نور علی نور!

نمی دانم این صحنه را تاکنون تجربه کرده اید ولی من آن را تجربه کرده ام و این یکی از رویاهای من است. اگر هم تجربه نکرده باشید احتمالا در برخی از فیلم ها و سریال های ایرانی آن را دیده اید. مثلا تا حدی در مهمان مامان، یا در زیرتیغ یا پدرسالار. از اون حیاط های باصفا را هم اگر دنبالش هستید به خانه ای که فیلم مادر علی حاتمی ساخته شده مراجعه کنید!! این مساله شاید نماد یکی از ایرانی ترین صحنه های فیلم ها و سریال های ما باشد که رویای من است رو چقدر در حال دور شدن از این فرهنگ اصیل و زیبایمان هستیم.