بازنگری در اجباری
مساله وظیفه عمومی همیشه از اون بحث های حساسیت زا بوده که در موردش حرف و حدیث های زیادی بوده است. این مساله اگر در جایگاه اصلی خودش قرار بگیرد می تواند منافع بسیاری را برای کشور رقم بزند. اما به دلیل قدیمی بودن قوانین آن و عدم بازنگری اساسی در آن الان آسیب های جدی داشته است.
الان هم به دلیل آنکه پیک جمعیتی به دوران سربازی رسیده اند اینقدر نیروها زیاد شده اند که اخیرا مدت سربازی دو ماه کاهش یافت. خوشبختانه چند روز پیش هم یک فوریت اصلاح قانون نظام وظیفه در مجلس تصویب شده است (اینجا) و به زودی روی این مساله در صحن علنی بحث خواهد شد. نمایندگان کمیسیون امنیت ملی هم در یک اقدام جالب و کم سابقه از عموم مردم نظر خواسته اند(اینجا).
من هم از آنجایی که دلم به حال جوانان این مرز و بوم می سوزد (!!) تصمیم گرفته ام در یک اقدام خداپسندانه (البته این پی گیری ها هیچ ارتباطی با اینکه مساله سربازی مساله مبتلابه من است ندارد ها :) ) یک کاری جدی در این مورد انجام بدهم. بنابراین تاکنون با چند تا از نماینده ها صحبت کرده ام و همچنین یک پرزنتیشنی هم آماده کرده ام که یک نقد کاملا منصفانه دارد و یک سری پیشنهاداتی هم در این مورد داده ام. عمده پیشنهاداتم ناظر بر جذاب کردن مقوله سربازی از طریق اعطای یک سری امتیازات و در مقابل اختیاری کردن آن است. با این روش نه مساله کاهش نیرو پیش خواهد آمد و نه مساله زوری بودن سربازی مطرح خواهد بود. در هر صورت باز هم در تلاش هستم تا برای چند نفر دیگر هم این ارائه ها را بدهم که در این مساله خیلی تاثیر گذار هستند. بنابراین از شما می خواهم هر گونه نظر و یا پیشنهاد و انتقادی در این مورد دارید برایم بنویسد تا ارائه شود. به پیشنهادات دبش و عملی فکر کنید و سعی کنید تمام جوانب امر را ببینید و یک طرفه قاضی نروید.