تقدیم به او
برای کسی که با سر زدنش به اینجا گرد و خاک را از این ویترین رها شده زدود و دلگرمی دوباره نوشتن را به من عطا کرد:
مرا تو بی سببی نیستی، به راستی صلت کدام قصیده ای ای غزل؟
پ.ن: یاد آن سکانس زیبای هامون در کتابسرا بخیر! (حمید هامون روحت شاد)
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم تیر 1388ساعت 1:31 توسط احسان اردستانی رستمی
|